
عمده تحقیقات در مورد عواقب افسردگی بعد از زایمان روی زنان متمرکز شده اند. اما در تحقیق دانشگاه نورث وسترن، اثر این افسردگی روی هر دو زوج مورد بررسی قرار گرفته و برای اولین بار تاثیر این افسردگی روی فرزندان زوجین بررسی شده است. دکتر فیشر که این تحقیق به سرپرستی او صورت گرفته، می گوید: «احساسات والدین روی بچه های آنها تاثیرگذار است. تازه پدرها هم باید از نظر افسردگی بعد از زایمان درست مثل مادرها تحت درمان باشند. دخالت زودهنگام در این زمینه خیلی کلیدی است. اگر بتوانیم والدین افسرده را زودتر درمان کنیم، دیگر علایم افسردگی در آنها ادامه نداشته و از همه مهمتر اینکه هیچ تاثیری روی فرزندان آنها باقی نخواهد گذاشت.»
این تحقیق روی حدود 200 زوج انجام شده و سوالات از والدین در ماههای نخست بعد از زایمان و هم وقتی که بچه آنها سه ساله شده بود، صورت گرفتند. هم پدر و هم مادر به طور مستقل این سوالات را جواب داده بودند. والدینی که علایمی از افسردگی بعد از زایمان بلافاصله بعد از تولد بچه هایشان در آنها نمایان شده بود، سه سال بعد هم همین علایم را نشان دادند. در واقع این علایم در آنها برطرف نشده بود. این پرسشنامه همچنین درمورد دعواهای بین والدین هم سوال کرده بود. جالب اینجا بود که این موضوع تاثیری در مشکلات رفتاری واحساسی بچه ها به اندازه افسردگی پدر یا مادر نداشت. فیشر در بیانیه خود گفته که والدین افسرده شاید نسبت به بقیه والدین که افسرده نیستند، کمتر لبخند بزنند و کمتر در چشم بچه های خود نگاه کنند. این شیوه برخوردی آنها ممکن است در وابستگی و نزدیکی بچه به والدین و احساسات آنها تاثیر منفی بگذارد. تحقیقات قبلی نشان داده بودند که پدرها بعد از زایمان همسران خود بیش از هر مقطع دیگری در زندگی بسیار زیاد در معرض خطر ابتلا به افسردگی هستند.