باید آگاهی داشت که در بسیاری از نوزادان، علایم به صورت عمومی و کلی است و امکان تشخیص یا حدس بروز بیماری توسط والدین آنها وجود ندارد؛ به خصوص در نوزادان زیر 2 ماه باید نسبت به علایم عمومی حساسیت بیشتری داشت.

• نوزادتان را به مهدکودک ها بسپارید؛ مگر اینکه مجبور باشید. در آن صورت نیز حتما باید او را در محلی که کمتر از 5 کودک در یک کلاس نگهداری می شود، بگذارید؛ چون در مراکزی که بیش از 5 کودک در هر کلاس وجود دارد، میزان بروز 5 تا 6 برابر بیشتر از نگهداری در خانه است.
• تغذیه با شیر مادر همانند یک تقویت*کننده ایمن باعث مقاومت بیشتر نوزاد در برابر بروز عفونت*های گوش است چون نحوه نوشیدن شیر مادر در کاهش ورود شیر به شیپور استاش و التهاب آن ناحیه بسیار موثر است. لازم است بدانید، به هیچ وجه هنگام درازکش به نوزاد خود از طریق شیشه شیر ندهید چون در این حالت شیر به داخل شیپور استاش وارد و منجر به التهاب گوش میانی می شود.
• تحت هیچ شرایطی نوزادتان را در معرض دود سیگار قرار ندهید. حداکثر بروز گوش درد در اطفال بین 6 تا 18 ماه است چون بعد از این سن آناتومی و نحوه استقرار شیپور استاش همانند بزرگسالان می شود و سیستم ایمنی بهبود می*یابد. ولی مشکلات کودکان می تواند تا 3 سالگی ادامه یابد.
• استفاده از آنتی بیوتیک در موارد مقاوم به درمان یا بسیار حاد که با علایم مرکزی همراه است با دستور پزشک معالج توصیه می شود و در حال حاضر استفاده از واکسن های فصلی برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوآنزا و کاهش التهاب گوش توصیه می شود.