چرخه قاعدگی مجموعه ای از تغییرات ماهانه ای است که نشان دهنده آمادگی بدن یک زن برای بارداری است. هر ماه، هر یک از تخمدان ها، تخمکی را آزاد می کنند که به این فرایند تخمک گذاری گفته می شود. در عین حال، تغییرات هورمونی، رحم را برای بارداری آماده می کنند. اگر تخمک گذاری صورت گیرد ولی تخمک بارور نشود، لایه یا پوشش درونی رحم از طریق واژن تخلیه میشود، این شرایط با نام دوره قاعدگی شناخته می شود.
ویژگی های بدن هر زن متفاوت است، و به طبع دوره قاعدگی نیز در زنان مختلف متفاوت است. ولی به طور کلی، چرخه قاعدگی، از روز اول یک دوره تا روز اول دوره بعدی در نظر گرفته می شود. جریان قاعدگی ممکن است هر 21 تا 35 روز یکبار رخ دهد و 2 تا 8 روز به طول بیانجامد.در سال های اول شروع قاعدگی، چرخه طولانی تر و نامنظم هستند ولی با افزایش سن، مدت زمان چرخه کوتاه تر شده و منظم تر می شود. هنگامی که زنی به دوره یائسگی نزدیک تر می شود، ممکن است چرخه قاعدگی مجدداً نامنظم شود.
تغییر در سطح هورمونهای استروژن و پروژسترون در بدن می تواند الگوی طبیعی دوره قاعدگی را دچار اختلال نماید.
به چرخه قاعدگی با شرایط زیر نامنظم یا غیر نرمال گفته می شود :
موارد بسیاری می توانند باعث بی نظمی قاعدگی شوند. تغییر در سطح هورمونهای استروژن و پروژسترون در بدن می تواند الگوی طبیعی دوره قاعدگی را دچار اختلال نماید. به همین دلیل است که دختران جوان در دوران بلوغ و زنانی که به یائسگی نزدیک می شوند، دوره های نامنظمی دارند. سایر علل شایع بی نظمی قاعدگی عبارتند از:
اگر دچار بی نظمی قاعدگی هستید و یا الگوی چرخه قاعدگی شما تغییر کرده است، با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است پزشک معاینه فیزیکی و سایر آزمایشات برای رد حاملگی یا مشکلات سلامتی را توصیه نماید. در صورت بروز هر یک از علائم زیر مشورت با پزشک الزامی است:
اگر دوره قاعدگی غیر طبیعی داشته باشید، پزشک احتمالاً تشخیص را با معاینه لگن شروع می کند. همچنین تاریخچه پزشکی و داروها و مکمل هایی که مصرف می کنید، می تواند به تشخیص علت نامنظم شدن پریود کمک کند. بسته به علائم خاص بیمار، آزمایش تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اغلب زنان نیاز به درمان خاصی برای رفع بی نظمی قاعدگی ندارند. ولی در شرایطی که این بی نظمی موجب آزار فرد شده و یا بیماری دیگری منشاء این بی نظمی است، درمان الزامی می شود.سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و کم کاری تیروئید دو عامل شایع نامنظم شدن پریود در زنان هستند. به طور کلی، هدف از درمان این مشکل، بازیابی تعادل هورمون ها در بدن است.

برای درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک یا PCOS، پزشک ممکن است از قرصهای ضد بارداری یا هورمونهای دیگر برای درمان استفاده کند. کم کاری تیروئید (تیروئید غیر فعال) توسط هورمونهای تیروئید درمان می شود.
اگر بعد از گذشت 3 ماه استفاده از روشهای جلوگیری از بارداری هورمونی، همچنان دوره های نامنظمی داشته باشید، پزشک ممکن است نوع دیگری از روشهای جلوگیری از بارداری را توصیه کند. بعضی از خانمها هنگام استفاده از ایمپلنت پیشگیری از بارداری، داروهای ضد بارداری و یا IUD دچار بی نظمی قاعدگی می شوند.
از آنجایی در برخی موارد ورزش زیاد در دوره قاعدگی عامل نامنظم شدن پریود است، تغییر سبک زندگی می تواند مفید باشد. همچنین اگر این مشکل ناشی از استرس و فشارهای روانی است می توانید از یک مشاور کمک گرفته و یا با ورزش هایی مانند یوگا استرس خود را کنترل کنید.
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDS) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می توانند به کاهش خونریزی کمک نمایند. به علاوه مصرف مکمل های آهن می توانند کم خونی را درمان کنند.
تغییرات شدید وزن می تواند بر نامنظم شدن پریود تأثیر بگذارد. افزایش وزن می تواند تخمک گذاری بدن را دشوارتر کند، بنابراین کاهش وزن می تواند به این امر کمک کند. اما کاهش وزن شدید و ناگهانی نیز منجر به دوره نامنظم میشود.
نامنظم شدن پریود ناشی از عدم تعادل در هورمونهای خاص بدن است. پزشکان اغلب قرص های ضد بارداری خوراکی حاوی هورمون های استروژن و پروژسترون را برای کمک به کنترل دوره های نامنظم تجویز می کنند.
گاهی اوقات، ایجاد زخم در رحم یا لوله های فالوپ ممکن است منجر به نامنظم شدن پریود شود. ممکن است پزشک برای اصلاح هرگونه مشکلات ساختاری یا نقایص مادرزادی ، عمل جراحی را توصیه نماید.
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی