
سندروم داون یک شرایط ژنتیکی است که در آن فرد با یک کپی اضافه از کروموزوم 21 متولد می شود. به این معنا که این افراد به جایه 46 کروموزوم دارای 47 کروموزوم می باشند. این مسئله می تواند بر روی نحوه رشد مغز و بدن این افراد تاثیرگذار باشد. این سندروم می تواند مشکلات فیزیکی، شناختی و رفتاری متفاوتی به وجود آورد مانند ضعیف بودن شنوایی یا بینایی، تاخیر در یادگیری، رفتاری های وسواسی و بسیاری موارد دیگر. در این مقاله قصد داریم تا این سندروم را به طور کامل مورد بررسی قرار دهیم.
سندروم داون می تواند بر هر شخصی اثر گذارد. سندروم داون یک شرایط ژنتیک است و در نتیجه فعالیت های پدر و مادر در قبل یا حین بارداری به وجود نمی آید. سندروم داون در اکثر مواقع به صورت تصادفی اتفاق می افتد. تحقیقات حاکی از این هستند که سن والدین در بروز سندروم داون تاثیرگذار است. احتمال بروز سندروم داون یا سایر شرایط ژنتیکی در کودکانی که مادر آنها 35 سال یا بیشتر سن دارد بالاتر می باشد.
سندروم داون علائم جسمی، رفتاری و شناختی متفاوتی دارد. علائم و شدت آنها از فرد به فرد می تواند متفاوت باشد.
علائم جسمی سندروم داون معمولا از ابتدای تولد مشخص هستند و در طول رشد واضح تر می شوند. این علائم می تواند شامل:
کودکانی که سندروم داون دارند ممکن است به دلیل داشتن یک کروموزوم اضافی با چالش های شناختی مواجه شوند. این مسئله می تواند باعث ناتوانی های ذهنی یا رشدی شود. توانایی انجام دادن دسته ای از فعالیت ها توسط کودکانی که سندروم داون دارند می تواند با سایر همسالانشان متفاوت باشد. شامل:
کودکانی که سندروم داون دارند ممکن است نتوانند که نیازهای خود را به درستی نشان دهند و ارتباط بگیرند. برخی از علائم رفتاری کودکانی که سندروم داون دارند عبارتند از:
همانطور که گفته شد سندروم داون به دلیل وجود یک کروموزوم اضافی در بدن انسان به وجود می آید. سه نوع سندروم داون وجود دارد که هر کدام به دلایل متفاوتی به وجود می آیند:
یک دکتر می تواند از روی تست های غربالگری قبل از تولد احتمال وجود سندروم داون را تشخیص دهد. همچنین دکتر می تواند این شرایط را در دوران بارداری با یک سری آزمایشات تشخیص دهد.
این تست ها بیشتر می توانند در تشخیص وجود سندروم داون کمک کنند نه اینکه به طور قطعی وجود سندروم داون را تایید کنند. تست های غربالگری قبل از تولد می تواند یک آزمایش خون از والدین برای پیدا کردن شاخص های سندروم داون باشد. یک تست غربالگری دیگر سونوگرافی است. در حین انجام این تست تصویری سونوگرافیست به دنبال نشانه های سندروم داون از جمله وجود یک مایع اضافه در پشت گردن کودک می گردد. البته ممکن است نتیجه تست سونوگرافی علائم سندروم داون را نشان ندهد اما این سندروم در کودک وجود داشته باشد.
این تست ها معمولا بعد از اینکه تست های غربالگری احتمال وجود سندروم داون را نشان می دهند انجام می شوند. این تست ها می توانند برای والدین و جنین خطراتی ایجاد کنند. این تست ها شامل:
این تست ها می توانند تغییرات کروموزومی را تشخیص دهند که منتج به تشخیص سندروم داون
می شوند.
درمان قطعی برای سندروم داون وجود ندارد اما با انجام یک سری فعالیت ها می توان به کودکانی که سندروم داون دارند کمک کرد مانند:
سندروم می تواند همراه با بیماری های دیگری باشد که در زمان تولد وجود دارند یا در حین رشد به وجود می آیند. رایج ترین این مشکلات شامل:
بله افرادی که سندروم داون دارند می توانند بچه دار شوند. اگر پارتنر آنها سندروم داون نداشته باشد احتمال اینکه بچه سندروم داون داشته باشد 50% می باشد اما اگر هر دو سندروم داون داشته باشند این احتمال افزایش پیدا می کند.
از هر 700 کودک 1 نفر سندروم داون دارد و این سندروم شایع ترین دلیل ژنتیکی در تاخیر در رشد می باشد.
بیشتر افرادی که سندروم داون دارند از ضریب هوشی 50 تا 69 برخوردار هستند. در برخی از موارد شدیدتر ضریب هوشی آنها بین 20 تا 35 می باشد. مواردی که سندروم داون از نوع موزائیسم دارند معمولا ضریب هوشی 10 تا 30 دارند.
همه ی افرادی که سندروم داون دارند از نظر ظاهری شبیه به یکدیگر نیستند. سندروم داون ویژگی های فیزیکی خاصی دارد اما یک فرد می تواند همه این ویژگی ها را داشته باشد یا هیچ یک را نداشته باشد. افرادی که سندروم داون دارند معمولا بیشتر شبیه یکی از اعضای خانواده خود هستند تا یک فرد غریبه که سندروم داون دارد.
افرادی که سندروم داون دارند با ناتوانی های جسمی و ذهنی مواجه می شوند. توانایی ذهنی یک بزرگسال با شرایط سندروم داون به اندازه یک کودک 8 یا 9 ساله است.
بله افرادی که سندروم داون دارند بیشتر به آلزایمر مبتلا می شوند. حدود 30% از افرادی که سندروم داون دارند در 50 سالگی و 50% آنها در 60 سالگی دچار آلزایمر می شوند.
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی