
اختلال نعوظ به عنوان ناتوانی مداوم در دستیابی یا حفظ نعوظ آلت تناسلی کافی برای عملکرد جنسی رضایت بخش تعریف می شود. اولین درمان اختلال نعوظ مصرف دارو می باشد که تجویز این داروها توسط پزشک انجام می شود و باید طبق دستور آن عمل کرد. این داروها معمولا به خوبی عمل می کنند و عوارض کمی دارند. چهار قرص اصلی که برای اختلال نعوظ مصرف می شود (قویترین قرص راست کننده فوری) :
آوانافیل (استندرا)، سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس) و واردنافیل می باشند.
این داروها اثرات یک ماده شیمیایی به نام اکسید نیتریک را تقویت می کنند. اکسید نیتریک را بدن می سازد و ماهیچه های آلت تناسلی را شل میکند. در نتیجه این عمل جریان خون افزایش می یابد و کمک می کند تا نعوظ اتفاق بیفتد.
در این مقاله از بیچشک قصد داریم انواع قرص ها و عوارض آنها و همچنین داروهای گیاهی برای درمان اختلال نعوظ را معرفی کنیم.
هر دارویی که برای اختلال نعوظ استفاده می شود ترکیب شیمیایی متفاوتی دارد. این تفاوتهای کوچک بر نحوه عملکرد دارو، مانند سرعت اثرگذاری و از بین رفتن آن و عوارض جانبی احتمالی تأثیر میگذارد. پزشک می تواند بر اساس این عوامل، سلامت عمومی فرد و سایر داروهایی که مصرف می کند، یک دارو را برای اختلال نعوظ توصیه کند:
همه این داروها برای اختلال نعوظ به خوبی کار می کنند. در هنگام انتخاب یکی از این قرص ها، پزشک به ترجیحات فرد، مانند هزینه، سهولت استفاده، مدت زمان ماندگاری اثرات دارو و عوارض جانبی قرص ها توجه می کند.
قبل از مصرف هر دارویی برای اختلال نعوظ باید با یک پزشک مشورت کرد. در صورت مصرف همزمان این قرص ها با هر یک از موارد زیر، قرص های تجویز شده برای اختلال نعوظ ممکن است مؤثر نباشند یا خطرناک باشند :
همچنین اگر با موارد زیر مواجه هستید مصرف این قرص ها برای اختلال نعوظ می تواند خطرناک باشد یا کمتر تاثیر گذارد :
عوارض جانبی مصرف قرص های اختلال نعوظ اغلب خفیف هستند. رایج ترین این عوارض عبارتند از :
به ندرت ممکن است بعد از مصرف قرص های تاخیر نعوظ عوارض جدی تری رخ دهد اما عوارض جدی تر مصرف این دارو می تواند شامل :
اولین قدم در درمان اختلال نعوظ، شناسایی علت زمینه ای است. با تغییر در سبک زندگی می توان به درمان اختلال نعوظ کمک کرد :
ورزش منظم: ورزش می تواند با بهبود فشار خون، جریان خون، خلق و خو و استقامت به اختلال نعوظ کمک کند. همچنین یک روش موثر برای بهبود سلامت کلی است.
رژیم غذایی سالم: یک رژیم غذایی سالم به حفظ سلامت سیستم گردش خون و بدن کمک می کند. یک رژیم غذایی متنوع و غنی از مواد مغذی خطر بیماری قلبی، گرفتگی عروق، چاقی و دیابت را کاهش می دهد که از عوامل ایجاد اختلال نعوظ هستند.
کاهش مصرف سیگار و الکل: سیگار یک عامل خطر اصلی در ایجاد اختلال نعوظ است زیرا جریان خون به آلت تناسلی را کاهش می دهد. نوشیدن بیش از حد الکل نیز می تواند در ایجاد اختلال نعوظ تاثیرگذار باشد.
کاهش سطح استرس: استرس و اضطراب می تواند تاثیر قابل توجهی بر میل جنسی و عملکرد نعوظ داشته باشد.
درمان های گفتاری: روانشناسی یا سلامت عاطفی فرد می تواند تاثیر قابل توجهی بر عملکرد جنسی از جمله اختلال نعوظ داشته باشد. شرایط سلامت روان مانند افسردگی یا اضطراب به طور کلی بر روابط جنسی افراد تاثیر می گذارد. تجربیات منفی در گذشته نیز می تواند بر عملکرد جنسی فعلی فرد تاثیر بگذارد. صحبت با یک متخصص سلامت روان، مانند یک مشاور یا روانشناس، اغلب می تواند به افراد کمک کند تا بر استرس ها و اضطراب های مرتبط با رابطه جنسی و سایر جنبه های زندگی غلبه کنند.
به نقل قول از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری:
males limit alcohol intake to two drinks per day and females limit theirs to one per day.
ترجمه : مردان مصرف الکل را به دو نوشیدنی در روز و زنان را به یک نوشیدنی در روز محدود کنند.
امروزه تعداد باورنکردنی محصولات در بازار وجود دارد که مدعی درمان اختلال نعوظ هستند که داروهای گیاهی نیز دسته ای از این محصولات هستند. معروف ترین این گیاهان عبارتند از :
قرص گیاهی اکثر مواردی که ذکر شد در دسترس است اما باید توجه کرد که با اینکه این گیاهان دارویی در برخی موارد بر روی مشکلات جنسی تاثیر داشته اند اما نمی توان به طور قطع گفت که اختلال نعوظ را درمان می کنند.
مسائل جسمی مانند بیماری قلبی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، دیابت، چاقی و سیگار همگی می توانند باعث اختلال نعوظ شوند. از سوی دیگر، افسردگی، اضطراب، استرس، مشکلات روابط و سایر نگرانی های مربوط به سلامت روان نیز میتوانند با احساسات جنسی تداخل داشته باشند.
مطالعات نشان می دهد که از هر 3 مردی که اختلال نعوظ دارند، 1 نفر تستوسترون پایینی دارد. کارشناسان بر این باورند که اگر عوامل دیگری در ایجاد اختلال نعوظ وجود داشته باشد، تستوسترون پایین می تواند به شدت در این امر نقش داشته باشد.
اختلال نعوظ در هر سنی ممکن است رخ دهد. اما متخصصان تخمین می زنند که بین 1٪ تا 14٪ از مردان زیر 40 سال اختلال نعوظ را تجربه می کنند. این بیماری با افزایش سن شایع تر میشود و تقریباً 52 درصد از مردان بین 40 تا 70 سال درجاتی از اختلال نعوظ را تجربه میکنند.
نشان داده شده است که تمرینات لگنی در رفع اختلال نعوظ موثر هستند .
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی