از سن 6 ماهگی به بعد شیر مادر به تنهایی کافی نمی باشد و در نتیجه اگر به شیرخوار به موقع غذای کمکی داده نشود، دچار سوء تغذیه، کوتاه قدی و عواقب ذهنی نامطلوبی شده که در سالهای بعدی عمر قابل جبران نمی باشد.
بعلاوه در این دوران تغذیه نا مناسب موجب کاهش مقاومت نسبت به عفونت، افزایش شدت و طول مدت بیماری، افزایش دفعات ابتلاء به بیماری های عفونی می گردد و عفونت های پی در پی، سوء تغذیه را در آنان تشدید می کند.
- نکته کلیدی در تغذیه تکمیلی این است که هم زمان با شروع غذای کمکی و تا پایان 12 ماهگی غذای اصلی شیرخوار هنوز شیر مادر است، لذا تغذیه با شیر مادر بطور مکرر و حتی به مقدار بیشتر و برحسب تقاضا و تمایل شیرخوار در تمام شبانه روز و قبل از هر وعده غذای کمکی باید مورد توجه قرار گیرد.
خطرات زود شروع کردن غذای کمکی
احتمال ابتلا ء شیرخوار به اسهال ( به دلیل عدم تکامل دستگاه گوارش و یا عدم رعایت بهداشت در تهیه و نگهداری غذای کمکی )
ابتلاء به سوء تغذیه و عدم رشد کافی ( چون با دادن غذای کمکی که در مقایسه با شیر مادر از انرژی کمتری برخوردار است کودک از یک وعده شیر مادر محروم می شود و امکان ابتلای او به تاخیر رشد و سوء تغذیه افزایش می یابد.)
کاهش زمان مکیدن پستان مادر توسط کودک و در نتیجه کاهش تولید و ترشح شیر
خطرات دیر شروع کردن غذای کمکی
تاخیر رشد در شش ماه دوم عمر و سوء تغذیه شدید در سال دوم عمر ( زیرا معمولا شیر مادر به تنهایی قادر به تامین نیازهای تغذیه ای کودک از پایان 6 ماهگی به بعد نیست )
مشکل پذیرش غذا توسط کودک ( در صورت تاخیر در شروع غذای کمکی ، شیرخوار معمولا از 9 ماهگی به بعد تمایل خود را به خوردن غذاهای دیگر و امتحان کردن مزه و طعم های جدید از دست می دهد.)
به تعویق افتادن عمل جویدن در کودک ( در نتیجه تا پایان یک سالگی کودک غذای دیگری جز شیر مادر یا مایعات نمی خورد و این مساله باعث سوء تغذیه کودک خواهد شد.)
مناسب ترین غذای کمکی غذایی است که :
نرم باشد، هضم آن آسان باشد، به روش بهداشتی تهیه شده و تازه باشد، ارزان و مناسب عادات غذایی خانواده باشد.
برچسب:
نویسنده: رضا رضوی