دختر 20 ساله ام دوستش را خانه می آورد

در خصوص ارتباط کلامی و درخواست از دیگران، آن چه مهمu200aتر به نظر میu200aآید، نحوه بیان خواسته ما از دیگران است که باید به آن دقت بیشتری کرد. در واقعu200aگاه یک درخواست معمولی موجب رنجش و ناراحتی دیگران میu200aشود که البته نیت و قصد ما آن نبوده بلکه نوع ارائه مطلب، با مهارت و هنرمندانه نبوده است که مشکل با یادگیری ارتباط موثر برطرف میu200aشود. در این گونه موارد توصیه میu200aشود برای بیان خواسته از ضمیر «من» استفاده و عبارت «احساس میu200aکنم» در ادامه مطرح شود تا از قضاوت و انتقاد درباره مخاطب پرهیز شود. گفتن جمله «من دوست ندارم دوستانت شبها به خانهمان بیایند» از جمله «تو حق نداری دوستت را برای خواب نگه داری»، مقاومت کمتری ایجاد میu200aکند و احتمال  رنجیده شدن با شنیدن آن  کمتر است.

  او را مورد اعتماد نشان دهید

در سنین جوانی، افراد خود را شایسته اعتماد و اعتبار بیشتری از جانب دیگران میu200aدانند و برخورد حاکی از بیu200aاعتمادی، تنها موجب پرخاشگری و ناراحتی آنu200aها خواهد شد. به نظر میu200aرسد فرزند شما نیازu200aمند دریافت اعتماد بیشتری از جانب شما بوده که دریافت نکرده است. 

  قانون خانوادهتان را بررسی کنید

قوانین هر خانوادهu200aای ویژه و منحصر به همان خانواده است که البته باید دارای چند ویژگی باشد: سخت گیرانه و غیر منعطف نباشد؛ یعنی نه آن قدر سخت باشد که مانع آزادی و تأمین نیازu200aهای فرزندان شود و نه آن قدر غیر منعطف باشد که قابلیت هیچ گونه تغییر و دستکاری را نداشته باشد. کارآمد و مفید باشد یعنی اثری پیشگیرانه در جلوگیری از خطرات و رویدادu200aهای منفی یا اثری مفید و کارا در حفظ تعاملات اعضای خانواده داشته باشد. این قوانین باید صریح و روشن و مانع ابهام و سردرگمی فرزندان در اجرا و انجام آن باشد؛ بنابراین با توجه به مطالب ذکر شده و این نکته که پدر و مادر هر دو باید در ایجاد و اجرای قانون سهیم باشند، در صورتی که همه موارد رعایت شده است، باید فرزند شما به قانون والدین احترام بگذارد و آن را رعایت کند.

بیشتر بخوانید: نظر اسلام درباره نیاز جنسی جوانان

نویسنده : زهره حسینی| مشاور و دانشآموخته دانشگاه علامه طباطبایی